علیرضا شوریده در کتاب «تاریخ مکمل جنگل، ۱۳۵۸» و «روزنامه دامون، ۱۳۵۹» آمده است که شعر ترانه «میرزا کوچکخان» بر اساس زمزمههای همسرش پس از شهادت جانگداز وی نوشته شده است: «چقدر جنگل خوسی / ملته واسی / خسته نباسی/ میرزا کوچک خانا... چرا زودتر نیی / تندتر نیی / می جانه جانانا؟»...
درود بر کسانی که جلوی آخوندها ی حاکم برایران ایستادند وهمانند زندانی مقاوم زندانی سیاسی ارژنگ داوودی
پاسخ دادنحذف